داستانی از وادی برهوت(جهنم دنیا)
جهنم دنیا، وادی برهوت است که بین راه مکه و مدینه قرار دارد، و ارواح همه ی کفار به آن وادی که قطعه ای از جهنم است انتقال داده می شود،
چنانچه امام صادق(ع) فرمود: دشمنان ما وقتی می میرند، روحشان به وادی برهوت منتقل می شود و مخلد در عذابش می شوند، و از زقّوم که شجره ی خبیثی است به آنها می دهند، و از گداخته های آتش به آنها می چشانند، پس پناه به خدا ببرید از آن وادی.
و یحیی بن ام طویل می گوید: همراه امام چهارم زین العابدین(ع) بودم، و از مدینه به طرف مکه حرکت می کردیم، پس عبورمان افتاد به وادی(ضجنان) در حالی که حضرت سوار بر استر بود و من هم سوار بر مرکبم بودم ناگهان دیدم مرد سیاهی که به گردنش سلسله ای آویزان بود، صدا زد، یا علی بن الحسین به من آب بده، یک نگاهی به او نمودم، دیدم مرد دیگری او را گرفته است و می گوید آب به او نده، خدا به او آب نچشاند،
راوی می گوید مرکبم را شتاب بیشتری دادم و خودم را به حضرت رساندم، حضرت فرمود: آیا چیزی دیدی؟
گفتم: آری چنین و چنان دیدم،
حضرت فرمود: آن معاویه بود خدا لعنتش کند،
و نظیر این روایت از امام صادق(ع) نیز نقل شده است.
و امیرالمؤمنین(ع) فرمود: بدترین آبی که در روی زمین است آب بَرَهوت است و برهوت در حَضر موت است که ارواح کفار در آنجا قرار می گیرد،
و فرمود: بدترین چاه ها در آتش برهوت است و آن جائی است که ارواح کفار در آن قرار دارد.
و راوی می گوید: به امام هشتم(ع) گفتم به ما این چنین گفته اند که روز جمعه کوتاه ترین روزهاست، فرمود: آری چنین است، گفتم فدایت شوم، چگونه این چنین شده، فرمود: خدای متعال ارواح مشرکین را جمع می کند زیر برق آفتاب و موقع رکود و ایستادن خورشید ساعتی ارواح مشرکین را عذاب می کند، بسبب رکود خورشید، و چون روز جمعه می شود، خورشید رکود ندارد، و خداوند به برکت روز جمعه، عذاب را از آنان بر می دارد، بخاطر توقف نکردن خورشید.
منبع: کتاب سرگذشت روح از ابتدای خلقت تا قیامت